Nora

Toneel voorstelling Nora

Wie: Toneelgroep Amsterdam

Regie/Muziek - Thibaud Delpeut

Dramaturgie - Joris van der Meer

Scenografie - Roel van Berckelaer

Licht - Casper Leemhuis

Geluid - Pim van den Heuvel

Kostuums - Wojciech Dziedzic

Producent - Joost en Marcelle Kuiper

Nora Helmer - Halina Reijn

Torvald Helmer - Thomas Ryckewaert

Dr. Rank - Eelco Smits

Kristine Line - Janni Goslinga

Nils Grogstad - Bart Slegers

Wat: Nora (Het Poppenhuis)van Henrik Ibsen (1879), vertaald door Karst Woudstra

Waar: Schouwburg Tilburg

Wanneer: Woensdag 19 December 2012                                       

Nora Helmer is het hoofdpersonage zij is de gelukkige vrouw van Bankdirecteur Torvald Helmer. Op het eerste gezicht lijden zij samen een ideaal leven. Ze lijken perfect gelukkig met elkaar. Torvald heeft promotie gekregen op zijn werk en gaat meer verdienen. Nora is daar dol gelukkig mee en heeft alvast geld uitgegeven aan cadeautjes voor het hele gezin. Aan de reactie van Torvald had ik als toeschouwer gelijk door wat de rolverdeling was binnen het gezin. Torvald is de man in huis en er wordt naar hem geluisterd. Dan verschijnt er iemand op het toneel uit Nora’s verleden. Het is Krogstad, een werknemer van Torvald die waarschijnlijk zijn baan verliest. Jaren geleden heeft Nora met een valse handtekening van haar inmiddels overleden vader geld geleend van Krogstad. Dit geld had ze nodig om samen met haar overspannen Torvald te gaan kuren in Italië. Hij wil niet alleen het geld terug maar Krogstad chanteert Nora om zijn baan bij Torvald te kunnen behouden. Krogstad heeft een crimineel verleden maar nu is hij weer een goed mens die het geld van zijn baan hardt nodig heeft voor zijn kinderen.

Torvald heeft de baan van Krogstad aan een oude vriendin (Kristine Linde) van Nora gegeven die opeens hulpbehoevend op de stoep stond. Kristine is weduwe maar ze heeft geen gelukkig huwelijk gehad met haar man. Voor Nora is dat onwerkelijk maar als ze bijna vreemdgaat met haar goede vriend Dr. Rank heb ik als toeschouwer wel door dat de relatie tussen Nora en Tornvald ook niet zo veel liefde bevat.

Als Krogstad een brief schrijft aan Tornvald komen de verhoudingen tussen Nora en Tornvald op scherp te staan. Nora realiseert zich dat het perfecte leven dat ze leidde een leugen is geweest. Zij was een pop die verzorgd en beschermd moest worden en haar man blijkt niet de liefdevolle, zelfopofferende echtgenoot waar ze hem voor hield.

Kristine zorgt er voor dat Krogstad een tweede brief met bekentenis niet verstuurd, maar Nora kan en wil niet meer terug naar haar poppenleventje. Het stuk eindigt met de beslissing dat Nora haar man en kinderen verlaat. Een hartverscheurend beeld dat het dochtertje tevoorschijn komt en haar moeder vast houd. Maar Nora kan niet voor haar kinderen zorgen en ze verlaat het huis.

Het meisje komt opeens tevoorschijn uit een laken hut op het toneel, het kind heeft alle gespreken tussen vader en moeder gehoord wat voor mij echt een klap was! De hele voorstelling geen kind te zien en dan op het eind als Nora besluit weg te gaan is het kind er op eens. Dat doet toch echt iets met mijn beeld van Nora op het einde van de voorstelling. De hele voorstelling had ik met haar te doen, dat ze niet serieus genomen werd en niet gezien werd als een volwaardige vrouw. Maar neem als moeder dan wel je kind met je mee, die kun je toch niet zo maar achterlaten! Het huis was al zo kil en leeg en dan wordt de vrolijkheid die Nora wel had, ook meegenomen uit het witte, kale huis.

Het decor van de voorstelling paste echt perfect in het beeld wat ik van het gezin Helmer had. In het begin van de voorstelling dacht ik nog wel, wat saai en wit maar het paste bij het huwelijk van Nora en Talbot. Net zo leeg en kil. Na de pauze waren de witte muren bedekt met post-it briefjes. Ik heb nu nog steeds geen idee waarom die er opgeplakt waren. De kleding van Nora was netjes en verzorgd. Een helder blauw jurkje met hakjes eronder. Als Kristine in beeld verschijnt, is het duidelijk dat zij een ander soort vrouw is dan Nora. De kleding is in sobere kleuren en ziet er comfortabel uit. Geschikt om mee te werken. De contrasten in de kleding vind ik erg sterk omdat de omgeving zo helder wit is. Alles wat op het podium verschijnt, is goed en duidelijk te zien, de kerstboom bijvoorbeeld, valt ook heel erg op in het geheel.

Het begin van de voorstelling vond ik net zo sterk als het einde van de voorstelling. Nora was al te zien op het Podium, dus ik had het gevoel dat de voorstelling al begonnen was. Ze zat op een bureaustoel een beetje rondjes te draaien en heen en weer te rijden. Ze keek de zaal in en ik zat op de tweede rij dus af en toe had ik het gevoel dat ze me recht aan keek. Hierdoor had ik al een bepaald sympathiek gevoel voor haar. Ze zat daar zo eenzaam helemaal alleen op dat grote podium.

De voorstelling heeft wel indruk gemaakt op mij, ondanks dat ik het af en toe erg lang vond duren, al dat gepraat! Ik heb diep respect Halina Reijn, zo ontzettend veel tekst uit je hoofd leren en het zo ongelofelijk echt over brengen! Heerlijk om dat mee gemaakt te hebben.

Opera Manon

Opera Manon

De eerste opera in mijn leven, ik vond het heerlijk! Echt een spektakel.

Het decor was een en al kleur, overal cadeautjes op het podium, kleurrijke kleding, kortom; heerlijk om naar te kijken.

Wie: Opera Zuid        

Regisseur - Lotte de Beer

Dirigent - Ivan Meylemans

Decorontwerper - Marouscha Ievy

Kostuumontwerper - Jorine van Beek

Lichtontwerper - Wijnand van der Horst

Manon - Kom Savelsbergh           

Le chevalier des grieuc - Rafael Vazquez sanchis

Le comte des grieux - Marco Bakker

Lescaut - Richard Morrison           

Guillot de Morfontaine - Glenn Desmedt

Monsieur de bretigny - Marijn Sanders

Pousette - Saskia Voorbach

Javotte - Marjolein Bonnema

Rosette - Ankie Titulaer

Wat:Opera Manon, naar de roman Histoire du Chevalier des Grieux et de Manon Lescaut

van Abbe Prevost.

Waar: Schouwburg Tilburg

Wanneer: Donderdag 29 november 2012. 20.15u

De voorstelling begon in de setting van een station, er werd gezongen en een beetje gedanst. Op het toneel waren wereldse mensen. Drie dames die prachtig zongen maar schaars gekleed waren. De neef van Manon die haar aan het opwachten was en nog wat mensen die rondliepen. Manon komt aan en je hebt gelijk door dat ze niet van de wereld is. Ze is een meisje die voor het eerst in het westen komt en in aanraking komt met dingen die ze nog nooit gezien heeft. Van haar ouders moet ze gaan werken in het klooster maar op het station komt ze een jonge man (Le chevalier de grieux) tegen waar ze verliefd op wordt en ze besluiten samen verder op avontuur te gaan. Manon ziet de drie dames met mooie kleding en sieraden en ze wordt daardoor gegrepen. Als Le chevalier de grieux zijn rijkdom verliest omdat zijn vader zijn keuze voor Manon niet goedkeurt, verlies Manon haar interesse in hem en wordt ze verliefd op een rijke man, Monsieur de bretigny. Bij hem krijgt ze alles wat haar hartje begeerd behalve de liefde. Als ze te horen krijgt waar Le chevalier de grieux zich bevind en dat hij geestelijke is geworden, besluit ze naar hem toe te gaan en hem terug te winnen. Deze setting in de opera vind ik het mooiste. Ze zingen samen over hun liefde naar elkaar en de problemen die het met zich mee brengt maar het is zo overtuigend en de zang is zo prachtig dat je er kippenvel van krijgt! Manon weet Le chevalier de grieux te overtuigen om met haar mee te gaan. Maar nog steeds hebben ze geen geld en Manon besluit een gokje te wagen in het casino. Hier veranderd het decor weer en komen ze samen weer in de wereld van de hebzucht. Manon kan niet leven met alleen liefde, ze heeft het geld en de rijkdom nodig. Maar het gokken in het casino0 pakt verkeerd uit en ze word opgepakt wegens vals spelen.  Ze wordt in een detentiecentrum gezet omdat ze het land uitgezet moet worden. Le chevalier de grieux gaat samen met Manon haar neef op zoek naar het detentiecentrum en ze proberen Manon te bevrijden. Maar Manon is ziek en zwak geworden, ze heeft de kracht niet meer om te vluchten en ze sterft in de armen van Le chevalier de grieux.

Het decor is prachtig gemaakt, de rijkdom en weelde die Manon zoekt is uitgebeeld met cadeaus en alle kleding is gebruikt om het hedendaags te maken. De vrouwen zijn schaars gekleed in kleurrijke korte broekjes en jurkjes. De mannen zijn jongens van de straat met kettingen en afgezakte broeken. Op het moment dat Manon in armoede komt wordt er een cadeau uitgepakt en komt er een caravan te voorschijn. Ik vond dat symbolisch heel mooi en je had als toeschouwer ook gelijk het inlevingsgevoel dat de rijkdom alleen uiterlijke schijn is en dat ze daar nu voorbij waren.

Als Manon Le chevalier de grieux op gaat zoeken verandert het toneel heel grondig. Alles is zwart en er ligt een kruis op de grond. Een en al somberheid, maar zo komt juist de liefde heel mooi tot uiting. Voor liefde heb je geen poespas en uiterlijk vertoon nodig. En dat maakt deze scene zo sterk in het geheel omdat het contrast zo groot is.

Het einde was heel dramatisch, ik dacht dat het goed zou komen en dat de liefde alles zou overwinnen maar Manon ging dood en kreeg als het ware haar straf voor het kiezen van rijkdom boven liefde.