De weg naar Van Eyck
Wie: Jan van Eyck en vele andere (onbekende) schilders,
beeldhouwers en edelsmeden rond het jaar 1400.
Wat: Periodieke Kunst tentoonstelling ‘De weg naar Van
Eyck’, mede mogelijk gemaakt door verschillende fondsen.
Waar: Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam.
Wanneer: Woensdag 23 januari 2013
Indrukwekkende
verzameling van hele oude, kwetsbare kunstwerken. Ik had me er niet zo veel van
voorgesteld omdat mijn interesses meer bij de hedendaagse kunst liggen. Maar
toen ik er was, en ik extra informatie en uitleg kon krijgen via mijn smart
Phone, viel het me reuze mee. Vooral de getijden- en gebedenboeken trokken mijn
aandacht.
Hoe
klein en verfijnd kun je als kunstenaar werken! Wat een priegelwerk allemaal!
Al die verluchtingen en sierlijke decoraties in goud. Ik vond het prachtig om
te zien. Erg bijzonder dat die boeken nog zo mooi bewaard zijn gebleven en dat
ze nu in Rotterdam te zien zijn. Ik ben achteraf heel blij dat ik naar deze
tentoonstelling gegaan ben. Zo’n collectie van 14e en 15e
eeuwse kunst zal je niet snel meer tegenkomen.
Op
je smart Phone kon je bij een 21 kunstwerken extra informatie te horen en te
zien krijgen. Hier hebben Maartje en ik handig gebruik van gemaakt en dat
leverde een hele prettige manier van kijken op voor mij. Je werd meegenomen in
de kunstwerken en op allerlei leuke details gewezen. Dit zorgde er voor mij
voor dat ik extra de tijd en de aandacht aan de kunstwerken besteedde en dat ik
er veel meer door geboeid werd.
Wat
me tijdens de smart Phone tour opviel, was dat het grootste deel van de
collectie niet bestempeld kon worden met een kunstenaar of een streek. Bij heel
veel kunstwerken staat een vraagteken bij waar het vandaan is gekomen. Dit
maakt voor mij dat ik de kunstwerken veel interessanter begon te vinden, een
beetje mysterieus op een positieve manier. Het is zo oud dat het verhaal wat er
achter gezeten heeft al verdwenen en uitgeleefd is. Voor mij een kans om daar
over te fantaseren en in die wereld te kruipen tijdens het bezoek aan de tentoonstelling.
Ik heb hierdoor de tentoonstelling heel intensief beleefd en dat heeft me goed
gedaan.
Naast
al het kleine priegelwerk is het natuurlijk zo dat al deze kunstwerken gemaakt
zijn met een doel. Ze hadden een bestemming. Mensen hebben het gebruikt om hun
geloof te kunnen belijden of het werd gemaakt in opdracht voor een kerk. Op
deze manier heeft het ook geen waarde wie het gemaakt heeft, maar heeft het
waarde om te weten waarvoor het gemaakt is en wie het gebruikt heeft. De
kunstenaar die toen nog geen kunstenaar was maar een ambachtsman blijft anoniem
en zal ook nooit echt roem gekregen hebben zoals kunstenaars die nu kennen.
Het
werk van Jan van Eyck zelf vond ik erg indrukwekkend, de tekeningen trokken wel
meer de aandacht dat de schilderijen. Het was allemaal zo verfijnd en tot in de details uitgewerkt,
echt ongelofelijk. Ik vraag me af hoelang hij met zo’n tekening bezig is
geweest en dan de uitwerking verder met verf. Het zal hem vast maanden gekost
hebben!
Tot
in de kleinste details is alles uitgewerkt, aan elk klein dingetje is gedacht.
Ook alle symboliek in de werken van Jan van Eyck zijn in het echt nog veel
duidelijker. Een schilderij in het echt bekijken maakt echt veel meer indruk om
je dan de foto’s in boeken etc.
De
manier van tentoonstellen ben ik zeer over te spreken! De zaal helemaal grijs
zodat de muren niet opvallen. De verlichting was wel minder, het goud
weerkaatst natuurlijk licht en daar ergerde ik mij af en toe wel aan.
De
volgorde in de tentoonstelling was heel duidelijk en ik vond het heel mooi dat
je, in de kern van de ruimte, de mooiste en belangrijkste werken van de
tentoonstelling te zien kreeg.
Het
was af en toe wel wachten en wat dringen om een kunstwerk van dichtbij te
kunnen zien maar het was zeker de moeite waard!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten