Nora

Toneel voorstelling Nora

Wie: Toneelgroep Amsterdam

Regie/Muziek - Thibaud Delpeut

Dramaturgie - Joris van der Meer

Scenografie - Roel van Berckelaer

Licht - Casper Leemhuis

Geluid - Pim van den Heuvel

Kostuums - Wojciech Dziedzic

Producent - Joost en Marcelle Kuiper

Nora Helmer - Halina Reijn

Torvald Helmer - Thomas Ryckewaert

Dr. Rank - Eelco Smits

Kristine Line - Janni Goslinga

Nils Grogstad - Bart Slegers

Wat: Nora (Het Poppenhuis)van Henrik Ibsen (1879), vertaald door Karst Woudstra

Waar: Schouwburg Tilburg

Wanneer: Woensdag 19 December 2012                                       

Nora Helmer is het hoofdpersonage zij is de gelukkige vrouw van Bankdirecteur Torvald Helmer. Op het eerste gezicht lijden zij samen een ideaal leven. Ze lijken perfect gelukkig met elkaar. Torvald heeft promotie gekregen op zijn werk en gaat meer verdienen. Nora is daar dol gelukkig mee en heeft alvast geld uitgegeven aan cadeautjes voor het hele gezin. Aan de reactie van Torvald had ik als toeschouwer gelijk door wat de rolverdeling was binnen het gezin. Torvald is de man in huis en er wordt naar hem geluisterd. Dan verschijnt er iemand op het toneel uit Nora’s verleden. Het is Krogstad, een werknemer van Torvald die waarschijnlijk zijn baan verliest. Jaren geleden heeft Nora met een valse handtekening van haar inmiddels overleden vader geld geleend van Krogstad. Dit geld had ze nodig om samen met haar overspannen Torvald te gaan kuren in Italië. Hij wil niet alleen het geld terug maar Krogstad chanteert Nora om zijn baan bij Torvald te kunnen behouden. Krogstad heeft een crimineel verleden maar nu is hij weer een goed mens die het geld van zijn baan hardt nodig heeft voor zijn kinderen.

Torvald heeft de baan van Krogstad aan een oude vriendin (Kristine Linde) van Nora gegeven die opeens hulpbehoevend op de stoep stond. Kristine is weduwe maar ze heeft geen gelukkig huwelijk gehad met haar man. Voor Nora is dat onwerkelijk maar als ze bijna vreemdgaat met haar goede vriend Dr. Rank heb ik als toeschouwer wel door dat de relatie tussen Nora en Tornvald ook niet zo veel liefde bevat.

Als Krogstad een brief schrijft aan Tornvald komen de verhoudingen tussen Nora en Tornvald op scherp te staan. Nora realiseert zich dat het perfecte leven dat ze leidde een leugen is geweest. Zij was een pop die verzorgd en beschermd moest worden en haar man blijkt niet de liefdevolle, zelfopofferende echtgenoot waar ze hem voor hield.

Kristine zorgt er voor dat Krogstad een tweede brief met bekentenis niet verstuurd, maar Nora kan en wil niet meer terug naar haar poppenleventje. Het stuk eindigt met de beslissing dat Nora haar man en kinderen verlaat. Een hartverscheurend beeld dat het dochtertje tevoorschijn komt en haar moeder vast houd. Maar Nora kan niet voor haar kinderen zorgen en ze verlaat het huis.

Het meisje komt opeens tevoorschijn uit een laken hut op het toneel, het kind heeft alle gespreken tussen vader en moeder gehoord wat voor mij echt een klap was! De hele voorstelling geen kind te zien en dan op het eind als Nora besluit weg te gaan is het kind er op eens. Dat doet toch echt iets met mijn beeld van Nora op het einde van de voorstelling. De hele voorstelling had ik met haar te doen, dat ze niet serieus genomen werd en niet gezien werd als een volwaardige vrouw. Maar neem als moeder dan wel je kind met je mee, die kun je toch niet zo maar achterlaten! Het huis was al zo kil en leeg en dan wordt de vrolijkheid die Nora wel had, ook meegenomen uit het witte, kale huis.

Het decor van de voorstelling paste echt perfect in het beeld wat ik van het gezin Helmer had. In het begin van de voorstelling dacht ik nog wel, wat saai en wit maar het paste bij het huwelijk van Nora en Talbot. Net zo leeg en kil. Na de pauze waren de witte muren bedekt met post-it briefjes. Ik heb nu nog steeds geen idee waarom die er opgeplakt waren. De kleding van Nora was netjes en verzorgd. Een helder blauw jurkje met hakjes eronder. Als Kristine in beeld verschijnt, is het duidelijk dat zij een ander soort vrouw is dan Nora. De kleding is in sobere kleuren en ziet er comfortabel uit. Geschikt om mee te werken. De contrasten in de kleding vind ik erg sterk omdat de omgeving zo helder wit is. Alles wat op het podium verschijnt, is goed en duidelijk te zien, de kerstboom bijvoorbeeld, valt ook heel erg op in het geheel.

Het begin van de voorstelling vond ik net zo sterk als het einde van de voorstelling. Nora was al te zien op het Podium, dus ik had het gevoel dat de voorstelling al begonnen was. Ze zat op een bureaustoel een beetje rondjes te draaien en heen en weer te rijden. Ze keek de zaal in en ik zat op de tweede rij dus af en toe had ik het gevoel dat ze me recht aan keek. Hierdoor had ik al een bepaald sympathiek gevoel voor haar. Ze zat daar zo eenzaam helemaal alleen op dat grote podium.

De voorstelling heeft wel indruk gemaakt op mij, ondanks dat ik het af en toe erg lang vond duren, al dat gepraat! Ik heb diep respect Halina Reijn, zo ontzettend veel tekst uit je hoofd leren en het zo ongelofelijk echt over brengen! Heerlijk om dat mee gemaakt te hebben.